ಹರಿಹರ: ಪೊಲೀಸ್ ಎಂದರೆ ಭಯವಲ್ಲ, ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಅಭಯ ಎಂಬ ಮಾತಿಗೆ ಅರ್ಥ ತುಂಬುವಂತಹ ಮಾನವೀಯ ಘಟನೆ ಹರಿಹರದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದೆ. ತಡರಾತ್ರಿ ಕರ್ತವ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹರಿಹರ ನಗರ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯ ಪಿಎಸ್ಐ ಪ್ರವೀಣ್ ವಾಲೀಕರ್ ಅವರು ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ವಯೋವೃದ್ಧೆಯ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಕಂಡು ಮರುಗಿ, ಆಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿ, ನೋವಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿ ತಮ್ಮಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾದ ನೆರವು ನೀಡಿರುವುದು ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗಿದೆ.
ರಾತ್ರಿ ಸುಮಾರು ಎರಡು ಗಂಟೆಯ ಸಮಯ. ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಜನಜೀವನ ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿದ್ದರೂ, ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಆ ವಯೋವೃದ್ಧೆಯ ಬದುಕಿನ ಸಂಕಷ್ಟಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಕರ್ತವ್ಯದ ನಿಮಿತ್ತ ತೆರಳುತ್ತಿದ್ದ ಪಿಎಸ್ಐ ಪ್ರವೀಣ್ ವಾಲೀಕರ್ ಅವರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಆಕೆ ಕಾಣಿಸಿದರು. ಅಧಿಕಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯ ನಡುವೆಯೂ ಆಕೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ಮುಂದೆ ಸಾಗದೆ, ನಿಂತು ಮಾತನಾಡಿಸಿ, ಆಕೆಯ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಆಲಿಸಿ, ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿ ನೆರವಾಗಲು ಮುಂದಾದರು.
ಅಧಿಕಾರಿಯ ಹುದ್ದೆಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಅವರಲ್ಲಿದ್ದ ಮಾನವೀಯ ಮನಸ್ಸು ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಯಿತು. ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದ ವಯೋವೃದ್ಧೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಮರುಗಿದ ಆ ಕ್ಷಣ, ಸಮವಸ್ತ್ರದೊಳಗಿರುವುದು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ನೋವಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವ ಹೃದಯವಿರುವ ಮನುಷ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದೊಡ್ಡ ಭಾಷಣಗಳಿಗಿಂತ, ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ಜೀವದ ಬಳಿ ನಿಂತು ಆಲಿಸುವ ಎರಡು ಮಾತುಗಳು ಮತ್ತು ನೀಡುವ ಸಣ್ಣ ನೆರವೇ ಬದುಕಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಭರವಸೆಯಾಗಬಲ್ಲವು.
ಶಿಕ್ಷಣ ಜ್ಞಾನ ನೀಡುತ್ತದೆ; ಸಂಸ್ಕಾರ ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ!
ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಸಂಸ್ಕಾರ ಆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸಮಾಜದ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಬಳಸುವುದನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು ಒಂದೇ ನಾಣ್ಯದ ಎರಡು ಮುಖಗಳಿದ್ದಂತೆ. ಇವೆರಡೂ ಸಮನ್ವಯಗೊಂಡಾಗ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ವಿಕಸನಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಪರರ ನೋವಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವ ಗುಣ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ; ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಗಟ್ಟಿಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಸಂಸ್ಕಾರ, ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಯಶಸ್ಸಿನಲ್ಲಷ್ಟೇ ತೃಪ್ತಿಪಡದೆ, ಸಮಾಜದ ನೋವು–ನಲಿವುಗಳಿಗೂ ಸ್ಪಂದಿಸುವ ಮನೋಭಾವ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ವಯಸ್ಸಾದವರು, ನಿರ್ಗತಿಕರು, ಅಸಹಾಯಕರು ಹಾಗೂ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಅವರ ನೆರವಿಗೆ ಧಾವಿಸುವ ಗುಣವೇ ನಿಜವಾದ ಸಂಸ್ಕಾರದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ.
ಪಿಎಸ್ಐ ಪ್ರವೀಣ್ ವಾಲೀಕರ್ ಅವರ ಈ ನಡೆ ಕೂಡ ಇದೇ ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಕರ್ತವ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುವಾಗ ಎದುರಾಗುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಕೇವಲ ಒಂದು ಪ್ರಕರಣದ ಭಾಗವಲ್ಲ; ಅವರ ಹಿಂದೆ ನೋವು, ಸಂಕಷ್ಟ ಮತ್ತು ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಬದುಕಿರಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳು ಮನದಟ್ಟು ಮಾಡುತ್ತವೆ.
ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲೂ ಮಾನವೀಯ ಮುಖವಿದೆ!
ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಯ ಕುರಿತು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತವೆ. ಕೆಲವರ ತಪ್ಪುಗಳು ಇಡೀ ಇಲಾಖೆಯ ಮೇಲೆಯೇ ಅಪನಂಬಿಕೆ ಮೂಡಿಸುವುದೂ ಉಂಟು. ಆದರೆ ಯಾವುದೇ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕೆಲವೇ ಘಟನೆಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಳೆಯುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಕರ್ತವ್ಯದ ಜೊತೆಗೆ ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗೂ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೂ ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳು ತೋರಿಸಿಕೊಡುತ್ತವೆ.
ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದು ಪೊಲೀಸರ ಕರ್ತವ್ಯ. ಅದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರ ಮಾತು ಆಲಿಸುವುದು, ಅವರಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುವುದು ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಾದ ನೆರವು ನೀಡುವುದು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಯ ಮೇಲಿನ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಸಮವಸ್ತ್ರದ ಗೌರವವು ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಆ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಮಾನವೀಯತೆಯಿಂದ ಬಳಸುವ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ.
ಕುಮಾರಪಟ್ಟಣಂನಲ್ಲಿಯೂ ಮಾನವೀಯ ಸೇವೆ
ಪಿಎಸ್ಐ ಪ್ರವೀಣ್ ವಾಲೀಕರ್ ಅವರು ಈ ಹಿಂದೆ ಕುಮಾರಪಟ್ಟಣಂ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ ಕರ್ತವ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ಮಾನವೀಯ ನೆರವಿನ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದ ನೆರವು ನೀಡಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ಭಿಕ್ಷುಕರು ಮತ್ತು ನಿರ್ಗತಿಕರ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೂ ಸ್ಪಂದಿಸಿದ್ದರು ಎಂಬ ಮಾಹಿತಿ ಅವರ ಸೇವೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ಮುಖವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲದೆ, ತನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ನೆರವು ನೀಡಬೇಕು ಎಂಬ ಮನೋಭಾವವೇ ಇಂತಹ ಕಾರ್ಯಗಳ ಹಿಂದಿರುವ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ. ಠಾಣೆಗೆ ಬರುವ ನೊಂದವರಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿ, ಅವರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಆಲಿಸಿ, ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯು ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಸ್ಥಳವಲ್ಲ; ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ನೆರವು ದೊರೆಯಬಹುದಾದ ಸ್ಥಳ ಎಂಬ ವಿಶ್ವಾಸ ಮೂಡಿಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದು.
ಮಾನವೀಯತೆಯೇ ಸಮಾಜದ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ!
ತಡರಾತ್ರಿ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ವಯೋವೃದ್ಧೆಯ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿದ ಪಿಎಸ್ಐ ಪ್ರವೀಣ್ ವಾಲೀಕರ್ ಅವರ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಂದ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ. ಈ ಘಟನೆಯ ಮಹತ್ವ ಒಬ್ಬ ಅಧಿಕಾರಿಯ ನೆರವಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ವೃದ್ಧರು, ನಿರ್ಗತಿಕರು ಮತ್ತು ಅಸಹಾಯಕರು ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೂ, ಅವರ ನೋವನ್ನು ಗಮನಿಸದೆ ಹಾದುಹೋಗುವ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಇದು ಆತ್ಮಾವಲೋಕನದ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ.
ಒಂದು ಸಮಾಜದ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಡಗಳು, ರಸ್ತೆಗಳು ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅಳೆಯಲಾಗದು. ಅಲ್ಲಿ ದುರ್ಬಲರಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಗೌರವವಿದೆ, ವಯೋವೃದ್ಧರಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಕಾಳಜಿಯಿದೆ, ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರ ನೆರವಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಮಂದಿ ಧಾವಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದೂ ಅದರ ಪ್ರಗತಿಯ ಮಾನದಂಡಗಳಾಗಿವೆ.
ವಯೋವೃದ್ಧೆಯ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಕಾಣುವ ಕಣ್ಣು, ಆಕೆಯ ನೋವನ್ನು ಆಲಿಸುವ ಕಿವಿ, ನೆರವಾಗಲು ಮುಂದಾಗುವ ಕೈ—ಇವೇ ನಿಜವಾದ ಮಾನವೀಯತೆಯ ಗುರುತುಗಳು.
ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬರು ತೋರಿದ ಕಾಳಜಿ ಸಮಾಜದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಒಂದು ಸಂದೇಶ ನೀಡುತ್ತದೆ: ಮಾನವೀಯತೆ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲು ದೊಡ್ಡ ಹುದ್ದೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ; ಪರರ ನೋವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಸಿದ್ದರೆ ಸಾಕು. ವೃದ್ಧರನ್ನೂ ನಿರ್ಗತಿಕರನ್ನೂ ಗೌರವಿಸುವ, ಅಸಹಾಯಕರಿಗೆ ಆಸರೆಯಾಗುವ ಮತ್ತು ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರ ನೆರವಿಗೆ ಧಾವಿಸುವ ಸಮಾಜವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮೇಲಿದೆ.
ಏಕೆಂದರೆ, ಸಮವಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಗೌರವ ತರುವುದು ಅಧಿಕಾರವಲ್ಲ; ಆ ಅಧಿಕಾರದ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಮಾನವೀಯ ಹೃದಯ. ಮಾನವೀಯತೆಯೇ ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳ ಸಾರ, ಎಲ್ಲ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಸಮಾಜದ ಅಡಿಪಾಯ.
0 Comments